Na Politechnice Wrocławskiej mamy czworo nowych profesorów tytularnych. Nominacje otrzymali prof. Tomasz Trapko (Wydział Budownictwa Lądowego i Wodnego), prof. Tomasz Olszewski (Wydział Chemiczny), prof. Michał Stosiak (Wydział Mechaniczny) i prof. Alicja Mazur (Wydział Elektroniki, Fotoniki i Mikrosystemów).

Prof. Tomasz Trapko (Wydział Budownictwa Lądowego i Wodnego)

W 1999 r. ukończył Wydział Budownictwa Lądowego i Wodnego PWr na kierunku budownictwo, w specjalności inżynieria budowlana. W 2005 r. w Instytucie Budownictwa PWr uzyskał stopień doktora nauk technicznych w dyscyplinie budownictwo. Stopień doktora habilitowanego nauk technicznych w dziedzinie nauki techniczne, w dyscyplinie budownictwo uzyskał w 2016 r.

Związany zawodowo z Politechniką Wrocławską od 2005 r., a wcześniej jako doktorant studiów doktoranckich od 2000 r. Obecnie pracuje na Wydziale Budownictwa Lądowego i Wodnego w Katedrze Konstrukcji Budowlanych, którą kieruje od 2021 r. W kadencji 2016- 2020 był prodziekanem ds. ogólnych, a obecnie jest prodziekanem ds. organizacji na swoim macierzystym wydziale.

Działalność prof. Tomasza Trapko skupia się na zastosowaniu materiałów kompozytowych FRP (Fibre Reinforced Polymers) i FRCM (Fabric Reinforced Cementitious Matrix) do wzmacniania elementów z betonu, poddanych zginaniu, ścinaniu a przede wszystkim poddanych ściskaniu – osiowemu i mimośrodowemu. Jest autorem oryginalnych modeli analitycznych do projektowania (obliczania) wzmocnień kompozytowych ściskanych elementów z betonu.

Jest członkiem Sekcji Konstrukcji Betonowych KILiW PAN, członkiem The International Institute for FRP in Construction (IIFC) oraz członkiem Polish Group The International Institute for FRP in Construction (PG IIFC).

Wypromował dwoje doktorów, a kolejna rozprawa doktorska, której jest promotorem, jest w trakcie recenzji. Jest promotorem doktoranta w Szkole Doktorskiej Politechniki Wrocławskiej.

Stworzył na Wydziale Budownictwa Lądowego i Wodnego PWr grupę badawczą zajmującą się tematyką zastosowania materiałów kompozytowych w inżynierii budowlanej, współpracującą z zagranicznymi badaczami. Realizował projekty badawcze z zakresu swoich głównych zainteresowań naukowych. Kierował zespołem realizującym na Politechnice Wrocławskiej interdyscyplinarny projekt z zakresu obronności kraju.

W ramach działalności inżynierskiej zajmował się badaniami materiałów i konstrukcji budowlanych. Były to prace laboratoryjne, jak również in situ. Jest autorem lub współautorem raportów z badań laboratoryjnych, a także ekspertyz i opinii technicznych. Jest współautorem projektów wzmocnień żelbetowych elementów konstrukcyjnych, za pomocą materiałów kompozytowych. Uczestniczył w pracach zespołów projektowych obiektów mieszkalnych, użyteczności publicznej a także obiektów przemysłowych.

Prof. Tomasz Olszewski (Wydział Chemiczny)

Tomasz Olszewski urodził się w 1978 roku w Nysie. W 1997 roku ukończył I Liceum Ogólnokształcącego im. Jana III Sobieskiego „Carolinum” w Nysie, a w 2002 roku studia magisterskie z Chemii, Specjalizacja Chemia Organiczna i Polimerów na Wydziale Chemicznym PWr. Doktorat z chemii realizował w systemie en cotutelle otrzymując prestiżowe stypendium Rządu Francuskiego, a stopień doktora uzyskał w 2006 r. w PWr pod opieką prof. Bogdana Boduszka oraz na Uniwersytecie w Montpellier we Francji pod opieką prof. Claude Grison. Habilitował się w 2016 roku na Wydziale Chemicznym PWr.

Odbył szereg staży naukowych w ośrodkach zagranicznych między innymi w École Nationale Supérieure de Chimie, w Montpellier we Francji (staż magisterski, program Erasmus, 2002), na Uniwersytecie w Aarhus w Danii (staż doktorski, stypendium Marie Curie, 2003), w National Hellenic Research Foundations (NHRF) w Atenach w Grecji (staż podoktorski, stypendium Marie Curie, 2007) oraz w University of Basque Country w Vitorii-Gasteiz w Hiszpanii (staż podoktorski, 2008). Pracował także w firmie chemicznej Apeiron Synthesis S.A. z siedzibą we Wrocławiu (2011).

Prof. Olszewski zajmuje się szeroko rozumianą chemią organiczną i syntezą. Jest współautorem blisko 80 publikacji z listy filadelfijskiej indeksowanych w bazie Web of Science, które uzyskały dotychczas ponad 1 000 cytowań niezależnych (indeks Hirscha 24). Jest także współautorem czterech rozdziałów w monografiach wydanych przez prestiżowe wydawnictwa John Wiley&Sons, Elsevier oraz Royal Society of Chemistry.

Wyniki swoich badań prezentował w postaci wykładów i komunikatów na 50 konferencjach w kraju i za granicą. Jest wybierany na recenzenta w wiodących czasopismach naukowych (ponad 200 wykonanych recenzji). Dodatkowo profesor Olszewski jest Twórcą 20 patentów i zgłoszeń patentowych krajowych i jednego zgłoszenia międzynarodowego.

Stosowana w jego pracach eksperymentalnych metodologia wykorzystuje jako narzędzie badawcze klasyczną chemię organiczną z elementami syntezy asymetrycznej oraz katalizy. Prowadzone badania koncentrują się wokół opracowywania metodologii prowadzących do otrzymania nowych związków, głównie fosforoorganicznych, posiadających zdefiniowaną aktywność biologiczną i intrygujące właściwości fizyczne i chemiczne. Związki te otrzymywane są zarówno w formie racemicznej jak i w postaci optycznie czynnej. Ponadto, w zespole prowadzone są badania związane z katalizą a w szczególności katalityczną reakcją metatezy olefin oraz procesami z udziałem tak zwanych „eko-katalizatorów” uzyskiwanych z biomasy pochodzącej z fitoremediacji terenów skażonych metalami.

Prof. Olszewski wypromował dotychczas blisko 50 magistrów i inżynierów. Wypromował także dwóch doktorów, a obecnie jest promotorem trzech doktorantów Szkoły Doktorskiej PWr.

Prowadzone przez niego badania finansowane są z pozyskiwanych samodzielne lub we współpracy grantów z Fundacji na rzecz Nauki Polskiej, Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego czy Narodowego Centrum Nauki. Za działalność naukową prof. Olszewski otrzymał szereg nagród rektora i dziekana Wydziału Chemicznego PWr.

Od 2019 r. naukowiec pełni funkcję zastępcy kierownika Katedry Chemii Fizycznej i Kwantowej oraz kieruje Grupą Chemii Fosforoorganicznej i Katalizy w obrębie tej katedry. Od 2024 roku pełni funkcję zastępcy przewodniczącego Rady Dyscypliny Naukowej Nauki Chemiczne w Politechnice Wrocławskiej. Od 2023 r. kieruje organizacją Seminarium Naukowego Wydziału Chemicznego, jestem ponadto członkiem Rady Wydziału Chemicznego.

Od 2006 r. jest członkiem Polskiego Towarzystwa Chemicznego a od 2022 r. przewodniczących Oddziału Wrocławskiego PTChem (II kadencja). W ramach tej działalności prof. Olszewski zajmuje się propagowanie wiedzy o chemii, organizacją spotkań naukowych i konferencji.

Był przewodniczącym Komitetu Organizacyjnego 67. Zjazdu Naukowego PTChem, który zgromadził blisko 700 uczestników i odbył się w dniach 22-26 września 2025 roku we Wrocławiu. Od 2025 roku jest także Redaktorem Naczelnym czasopisma CHEMIK nauka-technika-rynek. Jest to czasopismo Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Chemicznego, którego celem jest upowszechnianie krajowych i światowych osiągnięć nauki w dziedzinie chemii i technologii chemicznej.

Prywatnie prof. Olszewski interesuje się ochroną własności intelektualnej, łącząc zaplecze akademickie z praktycznym podejściem do zagadnień technologicznych z dziedziny chemii i nie tylko. Jest tatą Kacpra i Ksawerego, uczniów szkoły podstawowej, a w wolnych chwilach lubi budować z klocków lego.

Prof. Michał Stosiak (Wydział Mechaniczny)

W 2001 r. ukończył studia magisterskie na Wydziale Mechanicznym PWr na kierunku Automatyka i Robotyka w specjalnościach: Automatyzacja Maszyn i Procesów Roboczych oraz Mechanika Stosowana, uzyskując tytuł magistra inżyniera mechanika. Następnie rozpoczął studia doktoranckie w Instytucie Konstrukcji i Eksploatacji Maszyn PWr, które zwieńczył w roku 2005 obronioną z wyróżnieniem pracą doktorską w dyscyplinie budowa i eksploatacja maszyn.

W tym samym roku podjął pracę na Wydziale Mechanicznym PWr w Instytucie Konstrukcji i Eksploatacji Maszyn. W roku 2015 uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego w dyscyplinie budowa i eksploatacja maszyn. Od roku 2017 jest zatrudniony na stanowisku profesora nadzwyczajnego Politechniki Wrocławskiej, a od roku 2018 profesora uczelni.

Prof. Michał Stosiak jest autorem około 270 prac w tym ponad 100 artykułów naukowych, blisko 100 prac konferencyjnych, kilkunastu patentów krajowych i zagranicznych. Jest też autorem lub współautorem czterech książek. Ma blisko 25-letnie doświadczenie dydaktyczne w zakresie kształcenia studentów Wydziału Mechanicznego, koordynowania procesu nauczania przedmiotu i zakładania i prowadzenia studenckiego koła naukowego.

Jego aktywność naukowa, jako specjalisty z zakresu inżynierii mechanicznej, koncentruje się na problemach projektowania i eksploatacji napędów hydrostatycznych i elementów tych napędów. W polu szczególnego zainteresowania znajdują się problemy oddziaływania zewnętrznych drgań mechanicznych na układy hydrostatyczne, problemy związane z identyfikacją przyczyn pulsacji ciśnienia w układach hydrostatycznych i możliwościach kształtowania przebiegu ciśnienia w stanach quasi-ustalonych i przejściowych. Ponadto zajmuje się zastosowaniem nowoczesnych materiałów kompozytowych w budowie lekkich elementów układów hydrostatycznych.

Wypromował dwóch doktorów, a dwóch kolejnych doktorantów ma otwarte przewody doktorskie. Tematyka prowadzonych prac doktorskich ściśle związana jest z jego aktywnością naukową, tj. zagadnieniami pulsacji ciśnienia w układach mikrohydraulicznych oraz zastosowania materiałów kompozytowych w elementach hydraulicznych, jak również w lekkich obiektach latających.

Recenzent prac doktorskich w kraju i zagranicą. Recenzent w postępowaniach habilitacyjnych. Ekspert Czeskiej Akademii Nauk w procesie ewaluacji jakości prac naukowych. Należy do Polskiego Towarzystwa Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej (jest Członkiem Zarządu oddziału Wrocławskiego, odznaczonym Srebrną odznaką Zasłużony dla PTMTS), członkiem Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich (odznaczony Brązową Odznaką Honorową SIMP), European Structural Integrity Society. Posiada liczne kontakty naukowe krajowe i zagraniczne, m.in. ze Słowenią, Irlandią, Ukrainą, Łotwą, Węgrami, Portugalią.

Szczególnie intensywnie i owocnie współpracuje z uczonymi z Litwy, co przełożyło się na kilkadziesiąt wspólnych prac naukowych (blisko 70), kilka patentów oraz publikację monografii naukowej. Prowadził wykłady m.in. na Wileńskim Uniwersytecie Technicznym im. Giedymina (Litwa), Uniwersytecie Techniczno‑Ekonomicznym w Budapeszcie (Węgry). Jest też Członkiem Rad Programowych zagranicznych i krajowych konferencji i czasopism naukowych.

Prof. Alicja Mazur (Wydział Elektroniki, Fotoniki i Mikrosystemów)

Absolwentka Wydziału Elektroniki PWr. Studia magisterskie na kierunku elektronika, na specjalności systemy automatyzacji ukończyła w 1990 roku. Stopień doktora nauk technicznych w dyscyplinie Automatyka i Robotyka  uzyskała w Instytucie Cybernetyki Technicznej PWr w 1996 roku. Stopień doktora habilitowanego w dziedzinie nauk technicznych w zakresie Automatyki i Robotyki uzyskała na Wydziale Elektrotechniki, Elektroniki, Informatyki i Automatyki Politechniki Łódzkiej w 2011 roku.

Od 1990 roku pracuje na Politechnice Wrocławskiej, w tym od 2014 roku na stanowisku profesora uczelni. Jej praca naukowa koncentruje się na zagadnieniu sterowania układami nieliniowymi, w szczególności robotami manipulacyjnymi i mobilnymi. W obrębie jej zainteresowań badawczych znajdują się zwłaszcza roboty z ograniczeniami niecałkowalnymi, w tym z napędem kołowym i gąsienicowym.

Autorka m.in. uniwersalnych algorytmów sterowania robotami, metody siły pozornej w sterowaniu układami niedosterowanymi, idei wykorzystania parametryzacji krzywoliniowych w zagadnieniach śledzenia ścieżek przez roboty stacjonarne i mobilne oraz sterowania pozycją i siłą w przypadku poruszania się przez roboty w obecności stacjonarnych przeszkód.

Wypromowała dotychczas pięcioro doktorantów z robotyki, w tym cztery doktoraty otrzymały wyróżnienie.

Jest autorką oraz współautorką wielu publikacji naukowych, w tym monografii wyróżnionej Nagrodą Ministra w 2001 roku.  W ramach swojej pracy naukowej kierowała projektami badawczymi, w tym  finansowanymi ze środków Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego (Młoda Kadra) oraz Komitetu Badań Naukowych.

W latach 2014-2016 była zastępcą kierownika Katedry Cybernetyki i Robotyki na Wydziale Elektroniki  Politechniki Wrocławskiej, a następnie w okresie 2016-2020 kierownikiem tejże katedry.

Od 2020 roku jest przewodniczącą komisji programowej kierunku Automatyka i Robotyka na Wydziale Elektroniki, Fotoniki i Mikrosystemów, na którym obecnie pracuje. Od 2023 roku jest członkiem  Komitetu Automatyki i Robotyki PAN.

Od 2022 roku jest przewodniczącą komitetu naukowego Krajowej Konferencji Robotyki. Jest recenzentką  w licznych czasopismach i konferencjach krajowych oraz międzynarodowych. Wielokrotnie była recenzentką w przewodach doktorskich i habilitacyjnych.

mic