Kolejne cztery osoby z naszej uczelni otrzymały granty w tegorocznej edycji konkursu Miniatura, organizowanego przez Narodowe Centrum Nauki. W sumie w trzecim rozdaniu konkursu naukowcom z PWr na ich pilotażowe badania przyznano blisko 180 tys. zł.

W tej rundzie konkursu NCN spośród dofinansowanie przyznano 69 projektom o łącznej wartości 2,7 mln zł. Na PWr granty otrzymali: dr Karolina Świderska (Wydział Chemiczny), dr inż. Krzysztof Rajski (Wydział Inżynierii Środowiska), dr Joanna Kott (Wydział Zarządzania) oraz dr inż. arch. Elżbieta Grodzka (Wydział Architektury). 

Cztery granty dla Politechniki Wrocławskiej to najlepszy wynik wśród polskich uczelni technicznych i drugi, jeśli chodzi o wszystkie krajowe szkoły wyższe.

W pierwszym etapie konkursu dofinansowanie przyznano czterem osobom z naszej uczelni. W drugiej rundzie laureatami zostały zostały kolejne trzy osoby z PWr.

Więcej o projektach z PWr

Dr Karolina Świderska (Wydział Chemiczny)

Jej projekt koncentruje się na opracowaniu innowacyjnych sond fluorescencyjnych do wczesnego wykrywania amyloidozy AL, choroby wywołanej odkładaniem się toksycznych fragmentów łańcuchów lekkich przeciwciał.

Badania dr Świderskiej łączą inżynierię białek z nowoczesnymi technikami bioobrazowania, aby stworzyć sondy reagujące na procesy proteolityczne prowadzące do powstawania złogów amyloidowych.

W ramach projektu powstaną zmodyfikowane łańcuchy lekkie zawierające nienaturalny aminokwas i i specjalny tag , umożliwiające precyzyjne znakowanie fluoroforem i wygaszaczem. Otrzymane warianty zostaną poddane analizie stabilności i zdolności do tworzenia włókien amyloidowych, aby ocenić ich przydatność jako narzędzi diagnostycznych.

Celem końcowym jest stworzenie nowej klasy sond IQF, które pozwolą na skuteczniejsze obrazowanie złogów AL oraz badanie mechanizmów ich powstawania.

Dr inż. Krzysztof Rajski (Wydział Inżynierii Środowiska)

Pośrednie chłodzenie wyparne wykorzystuje odparowującą wodę zamiast sprężarkowego obiegu chłodniczego i syntetycznych czynników chłodniczych, dzięki czemu może zużywać znacznie mniej energii elektrycznej. Sercem takiego urządzenia jest materiał, który musi sam podciągać wodę i utrzymywać ją tam, gdzie zachodzi parowanie.

Celem badań dr. Krzysztofa Rajskiego jest sprawdzenie, jak struktura materiału – gładka i zwarta albo porowata i włóknista – wpływa na sposób rozprowadzania wody oraz trwałość jego właściwości. Sześć materiałów zostanie przebadanych w laboratorium, a wybrane z nich trafią na wiele cykli zwilżania i suszenia na stanowisku odwzorowującym warunki pracy urządzenia.

Powstanie również model numeryczny przepływu wody, który pomoże wyjaśnić obserwowane różnice i wskazać materiały najlepiej nadające się do energooszczędnego chłodzenia budynków.

Dr Joanna Kott (Wydział Zarządzania)

Obywatelskie społeczności energetyczne mogą stać się dla małych i średnich przedsiębiorstw nie tylko sposobem na ograniczenie kosztów energii, lecz także narzędziem realizacji celów ESG. Projekt dr Joanny Kott koncentruje się na rozpoznaniu czynników, które wpływają na gotowość firm do udziału w takich inicjatywach.

Badaczka z W8 zamierza sprawdzić, jakie znaczenie mają dla przedsiębiorców m.in. korzyści ekonomiczne, poziom ryzyka, presja regulacyjna i raportowa oraz dojrzałość organizacyjna w obszarze ESG.

Uzyskane wyniki pozwolą określić hierarchię kryteriów branych pod uwagę przy podejmowaniu decyzji o przystąpieniu do obywatelskiej społeczności energetycznej oraz stworzyć podstawy modelu wspomagającego decyzje przedsiębiorstw.

W przyszłości badania zostaną rozszerzone o porównania międzynarodowe, zaawansowane modelowanie i opracowanie praktycznego narzędzia dla MŚP. Rezultaty mogą także wesprzeć decydentów publicznych w projektowaniu skuteczniejszych mechanizmów rozwoju lokalnej i partycypacyjnej energetyki.

Dr inż. arch. Elżbieta Grodzka (Wydział Architektury)

Jednym z ważnych aspektów adaptacji budynków historycznych do nowych funkcji jest spełnienie kryterium dostępności architektonicznej dla osób ze szczególnymi potrzebami. W przypadku budynków użyteczności publicznej ulokowanych w obiektach zabytkowych spełnienie wymagań może być trudne do pogodzenie z ich wartością zabytkową.

Planowane badania dr arch. Elżbiety Grodzkiej wpisują się w toczący się dyskurs z zakresu projektowania uniwersalnego w kontekście historycznym, gdzie może dochodzić do konfliktu wyżej wspomnianych wartości (Values-based conservation).

Głównym celem jest triangulacja metodologiczna autorskiego narzędzia badawczego. Badanie zmierza do określenia korelacji między typologią architektoniczną budynku a stopniem trudności wdrożenia standardów dostępności inkluzywnej. Pytaniem badawczym jest: W jakim stopniu specyfika historycznej tkanki determinuje granice dostępności architektonicznej?

Do analizy badaczki z W1 wybrała budynki, spełniające dwa podstawowe kryteria: są siedzibą wydziału architektury (funkcja użyteczności publicznej) i znajdują się w budynku historycznym. Wybór podyktowany był wysoką świadomościa użytkowników oraz chęcią zachowania jednolitości funkcjonalnej przy różnorodności morfologicznej.

Budynki te pełnią identyczną funkcję (edukacja wyższa), ale różnią się stylem architektonicznym, funkcją pierwotną i układem konstrukcyjnym. Pozwala to na wyizolowanie zmiennej, jaką jest typologia budynku, i sprawdzenie, jak wpływa ona na możliwości adaptacyjne.