Na Politechnice Wrocławskiej pracujemy nad pierwszym na świecie stentem, który nie tylko będzie przeciwdziałał restenozie (ponownemu zwężeniu tętnicy), ale także procesom zapalnym u pacjentów, którzy są obarczeni chorobą wieńcową. O tym opowiada najnowszy odcinek naszego cyklu „Medycyna 4.0”.

Angioplastyka wieńcowa jest zabiegiem udrożnienia zwężonej lub zamkniętej tętnicy wieńcowej bez konieczności otwierania klatki piersiowej. Polega na wprowadzeniu do tętnicy cewnika, przez który wsuwany jest prowadnik ze stentem umocowanym na balonie.

Stent jest rozprężany za pomocą balona, udrażniając zwężone naczynie. Niestety brak dostatecznej biologicznej kompatybilności takich współczesnych implantów prowadzi do wielu powikłań, jak stany zapalne, zakrzepica, restenoza – czyli ponowne zwężenie tętnicy – i wystąpienie ostrego zespołu wieńcowego – czyli zespołu objawów występujących w przebiegu ostrego niedokrwienia mięśnia sercowego.

Bioinżynierowie koncentrują się na znalezieniu substancji, którą można pokryć powierzchnię stentu tak, aby uniknąć niekorzystnych zmian. Celem jest zwiększenie ich biokompatybilności i zmniejszenie ryzyka wystąpienia powikłań klinicznych, a przez to poprawa rokowania pacjentów z chorobą niedokrwienną serca.

O stentach w najnowszym odcinku naszego cyklu medycznego opowiadają dr hab. Marta Kopaczyńska z Wydziału Podstawowych Problemów Techniki Politechniki Wrocławskiej i Tomasz Roleder, kardiolog inwazyjny.