Narodowe Centrum Nauki przyznało kolejnym osobom z Politechniki Wrocławskiej granty w konkursie Miniatura 9. W gronie laureatów znaleźli się dr Paweł Piszko oraz dr inż. Kinga Żołnacz (oboje z Wydziału Podstawowych Problemów Techniki).

Nasi naukowcy otrzymają na swoje projekty i wyjazdy naukowe w sumie 100 tys. zł.

To dziewiąta edycja konkursu organizowanego przez Narodowe Centrum Nauki. W ramach trzeciego w tym roku ogłoszenia wyników sfinansowano 74 projektów na łączną kwotę niemal 2,9 mln zł.

Otrzymane wsparcie mogą przeznaczyć na badania wstępne, kwerendy oraz wyjazdy badawcze i konsultacyjne. Tematyka może być dowolna, jednak musi się mieścić w obszarze badań podstawowych.

W marcu 2025 r. laureatką pierwszego tegorocznego rozdania programu Miniatura 9 została dr Elżbieta Jasińska (Wydział Zarządzania). W czerwcu do grona laureatów dołączyli dr inż. Martyna Zemlik (Wydział Mechaniczny), dr inż. Mirosław Gierczak (Wydział Elektroniki, Fotoniki i Mikrosystemów), dr inż. Piotr Bortnowski (Wydział Geoinżynierii, Górnictwa i Geologii) oraz dr inż. Mariusz Michalczyk (Wydział Chemiczny).

Więcej o projektach laureatów z PWr

Dr Paweł Piszko (Wydział Podstawowych Problemów Techniki)

W projekcie „Optymalizacja mikrofalowej syntezy poli(sebacynianu gliceryny) oraz jego modyfikacja post-syntetyczna w kontekście wykorzystania w inżynierii tkankowej” dr Paweł Piszko zajmie się wytwarzaniem oraz badaniem właściwości nowoczesnego biomateriału do zastosowania w medycynie regeneracyjnej.

Zamierza on opracować zoptymalizowany protokół mikrofalowej syntezy poli(sebacynianu glicerolu), który jest innowacyjnym materiałem polimerowym przeznaczonym do zastosowań biomedycznych. – Wykorzystanie promieniowania mikrofalowego pozwoli znacząco skrócić czas syntezy w porównaniu do konwencjonalnych metod wytwarzania – wyjaśnia laureat z W11.

Drugim etapem planowanych badań dr. Piszki będzie funkcjonalizacja usieciowanej matrycy polimerowej poprzez przyłączenie sekwencji aminokwasów sprzyjającej adhezji komórek. – Tak zaprojektowany materiał może pełnić rolę bioaktywnej powłoki w stentach kardiologicznych, ograniczając ryzyko restenozy – mówi dr Paweł Piszko. – Alternatywnie, może być wykorzystany jako osnowa biomateriałów wspomagających regenerację tkanek w inżynierii układu kostno-chrzęstnego.

Na swój projekt naukowiec z Wydziału Podstawowych Problemów Techniki otrzymał 49 500 zł.

Dr inż. Kinga Żołnacz (Wydział Podstawowych Problemów Techniki)

Celem projektu badaczki z W11 jest opracowanie elementu sprzęgającego światło z pojedynczej kropki kwantowej do światłowodu utrzymującego polaryzację. Pozwoli to na wytworzenie wydajniejszego źródła pojedynczych fotonów, a w dalszym etapie badań na zbudowanie całkowicie światłowodowego źródła par splątanych fotonów.

Wykorzystam do tego opracowaną przeze mnie technikę opartą na spektralnej interferencji światła, która pozwala na zlokalizowanie kropki kwantowej z precyzją nawet 50 nm – wyjaśnia dr Kinga Żołnacz.

Źródła pojedynczych fotonów wykorzystywane są w kryptografii kwantowej do bezpiecznego przesyłania klucza kwantowego bez możliwości podsłuchiwania przesyłanej wiadomości przez niechcianych odbiorców, a źródła par splątanych fotonów pozwalają na zastosowanie jeszcze bezpieczniejszych protokołów dystrybucji klucza, np. E91 zamiast BB84.

– Do dystrybucji klucza konieczna jest kontrola polaryzacji światła, która dotychczas odbywa się na zewnątrz źródła, w układzie kodującym klucz kwantowy, przez co tracona jest połowa światła – mówi badaczka z W11. – Zastosowanie światłowodu dwójłomnego pozwoli na kontrolę polaryzacji już wewnątrz źródła, dzięki czemu zwiększy się jego wydajność i będzie możliwe przesyłanie klucza kwantowego na znacznie większe odległości. 

Dr Kinga Żołnacz na projekt „Opracowanie techniki sprzęgania światłowodu dwójłomnego z półprzewodnikową mikrostrukturą z precyzyjną kontrolą osi polaryzacyjnych” otrzymała 48 978 zł.