Profesor uczelni z Wydziału Chemicznego, zajmuje się kompozytami (polimerowymi) i kompozycjami (instrumentalnymi), jako basista współtworzy projekt muzyczny White Molya.

„Na basie gram od klasy maturalnej, ale wcześniej były skrzypce. Udało mi się nawet ukończyć szkołę muzyczną I stopnia. Potem zacząłem już brzdąkać samodzielnie. W liceum mieliśmy rockową kapelę o nazwie Korozja, z którą graliśmy koncerty m.in. na WOŚP.  

Pamiętam moją pierwszą gitarę polskiej firmy Defil. Kupiłem ją w szkole średniej za własne, zaoszczędzone pieniądze. Niestety, okazało się, że na tym instrumencie… hmm… nie dało się zbytnio grać, dlatego szybko się go pozbyłem.  

Muzyka jest dla mnie remedium na wszelkie bolączki dnia codziennego, jest nośnikiem emocji, sposobem na odstresowanie, jest sztuką i pięknem. To moje hobby, któremu poświęcam tyle czasu, ile mogę, czyli zdecydowanie mniej niż bym chciał. Jednak w większości absorbują mnie obowiązki zawodowe i życie rodzinne.

Dlatego cieszę się, że powstał weekendowy projekt White Molya, który tworzę wraz z moim kolegą Michałem Szmidtem. Jest on świetnym gitarzystą, a znamy się jeszcze z czasów licealnych, które spędziliśmy w Pabianicach.  

Na początku tego roku ukazała się nasza pierwsza płyta, która zawiera 11 utworów instrumentalnych. Gdyby miał określić nasz gatunek muzyczny, to nie mógłbym użyć jednego słowa. To „coś” na styku jazzu, rocka i muzyki progresywnej. Oddaje moje fascynacje muzyczne zaczerpnięte od takich twórców jak John Butler, Steven Wilson, Jimmy Hendrix, Esperanza Spalding czy Freddie Mercury. Razem z Michałem spotykamy się co jakiś czas i po prostu gramy, niekiedy przez kilka godzin. I tak powstają nasze kompozycje.  

Nauka –  z którą obcuję na co dzień - i muzyka – moja pasja – mają wiele wspólnych elementów.  Do jednego i do drugiego potrzebna jest kreatywność, bo tworzymy coś nowego, czego do tej pory nie było”.