Rozstrzygnięto tegoroczną edycję Studenckiego Programu Stypendialnego. W gronie 23 laureatów znalazło się dziewięcioro przedstawicieli Politechniki Wrocławskiej, którzy wykazali się wybitnymi osiągnięciami w swoich dziedzinach.

Studencki Program Stypendialny jest inicjatywą prezydenta Wrocławia, a prowadzi go Wrocławskie Centrum Akademickie. Wnioski złożone przez doktorantów z wrocławskich uczelni (w ośmiu kategoriach) oceniają komisje złożone z uznanych autorytetów związanych z wrocławskim środowiskiem naukowym. Wysokość stypendium to 2000 zł miesięcznie, a pobierać je można przez maksymalnie dziewięć miesięcy.

Stypendium im. Hugona Steinhausa za wybitne osiągnięcia w dziedzinie nauk matematycznych

Wojciech Słomian

– Moje zainteresowania badawcze skupiają się wokół analizy harmonicznej oraz jej powiązań z pozostałymi dziedzinami matematyki teoretycznej, a w szczególności z teorią ergodyczną i teorią liczb – mówi Wojciech Słomian.

W swojej pracy doktorskiej laureat skupia sie na badaniu własności pewnych dyskretnych operatorów uśredniających występujących w analizie harmonicznej. Jego promotorem jest dr hab. Mariusz Mirek z Uniwersytetu Wrocławskiego a promotorem pomocniczym jest dr Dariusz Kosz z Wydziału Matematyki.

Kamil Kanclerz 

Tematem jego doktoratu są „Spersonalizowane techniki rozpoznawania treści obraźliwych”.

– Interesuję się zagadnieniami związanymi z przetwarzaniem języka naturalnego oraz personalizacją - mówi Kamil Kanclerz. –W swoich badaniach staram się łączyć obie te dziedziny, by opracować spersonalizowane techniki rozpoznawania treści uwzględniających kontekst użytkownika.

Jest współautorem kilkunastu artykułów opublikowanych na międzynarodowych konferencjach naukowych, w tym trzech opublikowanych na konferencji Annual Meeting of the Association for Computational Linguistics (ACL) - najbardziej prestiżowej konferencji związanej z dziedziną przetwarzania języka naturalnego.

Promotorem Kamila Kanclerza jest dr hab. inż. Maciej Piasecki, prof. PWr, a promotorem pomocniczym dr inż. Jan Kocoń (obaj z Wydziału Informatyki i Telekomunikacji).

Stypendium im. Maxa Borna za wybitne osiągnięcia w zakresie nauk fizycznych i chemicznych

Paweł Holewa

Laureat pracuje nad wytwarzaniem i charakteryzacją półprzewodnikowych urządzeń fotonicznych w nano- i mikroskali dla zastosowań w ultra-bezpiecznej kwantowej komunikacji światłowodowej i w skalowalnej architekturze komputera kwantowego opartej o sieci rozproszone.

Głównym typem urządzenia wytwarzanym przez Pawła Holewę jest źródło stanu kwantowego zakodowanego w pojedynczym fotonie. – Wykorzystuję w tym celu nanometrowej wielkości kropki kwantowe precyzyjnie umieszczone we wnętrzu kołowej siatki Bragga o mikrometrowych rozmiarach – mówi Paweł Holewa, którego praca ma niebagatelne znaczenie dla rozwoju współczesnego społeczeństwa informacyjnego.

Praca Pawła Holewy od początku realizowana jest w ścisłej współpracy z Duńskim Uniwersytetem Technicznym w Kopenhadze (Danmarks Tekniske Universitet, DTU). Dlatego obok głównego promotora, dr hab. Marcina Syperka, prof. uczelni z Wydziału Podstawowych Problemów Techniki, drugim promotorem jest prof. Elizaveta Semenova z DTU.

– Dzięki uprzejmości DTU, która posiada zaawansowane narzędzia dla technologii półprzewodnikowych, mogłem wytworzyć, zaprojektowane we Wrocławiu urządzenia, a następnie je funkcjonalnie scharakteryzować w grupie Nieliniowej Fotoniki Kwantowej na PWr – dodaje Paweł Holewa.

Anna Pniakowska

Swoją pracę doktorską poświęciła analizie różnych technik wzmacniania właściwości luminescencyjnych nanocząstek złota, tak aby mogły posłużyć jako wydajne znaczniki i sensory cząsteczek biologicznych. Promotorem pracy jest dr hab. inż. Joanna Olesiak-Bańska, prof. uczelni z Wydziału Chemicznego.

– Istotną część moich badań stanowi zrozumienie liniowych i nieliniowych zjawisk optycznych w kontekście nanocząstek złota. Na szczególne wyróżnienie wśród moich zainteresowań naukowych zasługują jedno- i dwufotonowe chiralne właściwości optyczne – wyjaśnia laureatka.

Stypendium im. Jana Mozrzymasa za wybitne osiągnięcia w zakresie badań interdyscyplinarnych

Joanna Kiec

Przygotowuje rozprawę doktorską „Mechanika kompleksów molekularnych oraz ich znaczenie biologiczne”, której promotorem jest prof. Marek Langner z Wydziału Podstawowych Problemów Techniki. 

– Przedmiotem moich badań są liposomy – nanocząstki wykorzystywane w medycynie, farmacji, produkcji żywności oraz metrologii. W mojej pracy skupiam się na właściwościach mechanicznych liposomów oraz ich znaczeniu w procesach biologicznych – mówi laureatka.

Badania nad mechaniką liposomów mogą pomóc w zrozumieniu mechanizmów wpływających na właściwości liposomów pełniących funkcje np. kierowanych nośników leków. Zdobyta w badaniach wiedza może być wkładem w rozwój nowych farmakologicznych metod opartych o zwiększoną selektywność wchłania substancji przez komórki chorobowe w porównaniu do komórek zdrowych.

– Dzięki takim metodom możliwe będzie osiągnięcie lepszego efektu terapeutycznego w komórkach chorych oraz ograniczenie oddziaływania podanej pacjentowi substancji na komórki zdrowe, co powinno zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia efektów ubocznych. Jest to szczególnie istotne w przypadku leków o wysokim stopniu toksyczności, czyli tzw. wąskim oknie terapeutycznym, np. cytostatyków – wyjaśnia Joanna Kiec.

Młoda badaczka jest również laureatką programu „Diamentowy Grant” finansowanego przez Ministerstwo Edukacji i Nauki, dzięki czemu od początku doktoratu realizowała własny projekt naukowy „Określenie wpływu rozmiaru agregatów lipidowych na ich właściwości mechaniczne oraz elektrostatyczne”. 

Patryk Obstarczyk

Jest doktorantem w Instytucie Materiałów Zaawansowanych na Wydziale Chemicznym, a swoje badania realizuje pod opieką dr hab. inż. Joanny Olesiak-Bańskiej, prof. uczelni.

– Moje zainteresowania naukowe to fizykochemia atomowo-precyzyjnych nanoklastrów złota, mikroskopia multi-modalna i procesy samoorganizacji białek i peptydów amyloidogennych – mówi Patryk Obstarczyk. – Tematyka mojego doktoratu opiera się na badaniach amyloidów z wykorzystaniem niekonwencjonalnych sposobów bio-obrazowania, np. poprzez pomiary auto-fluorescencji lub zastosowanie funkcjonalnych nanoklastrów złota stanowiących zamiennik barwników fluorescencyjnych – dodaje.

Agata Jasiołek

W swojej pracy doktorskiej zajmuje się zastosowaniem papieru jako materiału budowlanego do tworzenia obudowy (ścian zewnętrznych) budynku, ze szczególnym uwzględnieniem ich wpływu na środowisko naturalne.

– Lekka obudowa budynku jest popularnym rozwiązaniem w architekturze, jednak zastosowane w niej materiały zwykle nie należą do ekologicznych. Użycie naturalnego surowca, jakim jest papier, stanowi alternatywę wpisującą się w zasady zrównoważonego rozwoju. Produkty papierowe, takie jak tektura falista czy płyty o strukturze plastra miodu charakteryzują się  wysokimi parametrami termoizolacyjnymi, zachowując przy tym znikomy wpływ na środowisko naturalne – mówi Agata Jasiołek.

Efektem prowadzonych przez nią badań będzie katalog projektów przegród zewnętrznych na bazie wyrobów papierowych, zgodnych z aktualnymi wymogami użytkowymi i prawnymi, wraz z ich charakterystyką i sugerowanym zastosowaniem. Usystematyzowana w ten sposób wiedza może pozwolić na szersze zastosowanie przegród papierowych w architekturze.

Doktorat w ramach interdyscyplinarnego projektu „Mobilny proekologiczny dom z tektury” realizuje pod opieką dr. hab. inż. arch Marcina Brzezickiego, prof. uczelni i dr. inż. arch. Jerzego Łątki. Projekt zakończy się budową prototypowej jednostki mieszkalnej, w której przetestowane zostaną m.in. zaprojektowane przez nią obudowy.

Stypendium im. Mariana Suskiego za wybitne osiągnięcia w zakresie nauk inżynieryjno-technicznych

Adrian Chajec

Jest doktorantem III roku Szkoły Doktorskiej PWr w dyscyplinie Inżynieria Lądowa i Transport.

– Na co dzień jestem pasjonatem budownictwa i staram się rozwijać swoją wiedzę głównie w tematach związanych z inżynierią materiałów budowlanych. Tematyką badawczą mojego doktoratu jest analiza możliwości zastąpienia części cementu w mieszankach cementowych za pomocą materiałów odpadowych, tak aby zniwelować ich ogromny wpływ na środowisko naturalne – mówi laureat.

Opiekunem naukowym pracy jest dr hab. inż. Łukasz Sadowski, prof. uczelni z Wydziału Budownictwa Lądowego i Wodnego.

Adrian Chajec od dłuższego czasu analizuje również połączenie swoich zainteresowań związanych z mieszankami cementowymi z nowoczesnymi metodami wytwarzania przyrostowego (druk 3D) kompozytów cementowych. – Obserwuje się ogromny problem środowiskowy związany z tą technologią z racji wysokiego zapotrzebowania na cement w specjalistycznym betonie wykorzystywanym w tej metodzie – dodaje.

Szymon Duda

Tematem rozprawy Szymona Dudy jest „Ocena wytrzymałości i trwałości zmęczeniowej struktur CFRP w warunkach nieproporcjonalnego wieloosiowego obciążenia” związana z zagadnieniami przewidywania trwałości zmęczeniowej powszechnie obecnych w wielu sektorach gospodarki struktur kompozytowych. Promotorem pracy jest dr hab. inż. Grzegorz Lesiuk, prof. uczelni z Wydziału Mechanicznego.

– Podjęta tematyka pozwoli na dokładniejsze zrozumienie zjawisk degradacji i niszczenia materiałów kompozytowych w złożonym stanie naprężeń, a rozprawa doktorska obejmuje dwa bezpośrednio związane ze sobą fragmenty, eksperymentalny oraz analityczny – mówi Szymon Duda.

Pierwsza część pracy przedstawi analizę wyników uzyskanych na drodze eksperymentu dla cylindrycznych próbek wykonanych z materiału epoksydowego zbrojonego włóknem ciągłym węglowym. Eksperyment pozwoli na ustalenie istotności wpływu obciążenia średniego, nieproporcjonalności obciążeń oraz naprężenia ścinającego na wytrzymałość zmęczeniową tego materiału.

– Część eksperymentalna zostanie wzbogacona o analizę uszkodzeń z wykorzystaniem tomografii komputerowej oraz cyfrowej korelacji obrazu pozwoli na dokładną ocenę dominujących mechanizmów zniszczenia. Znajomość materiału wynikająca z obserwacji jego natury oraz wyniki eksperymentu uzyskane w pierwszej części pozwolą na analityczny opis zachowania zmęczeniowego rozumiany w kontekście opisu matematycznego trwałości zmęczeniowej badanej konfiguracji materiału. Ten aspekt pracy może w znaczący sposób optymalizować proces projektowania konstrukcji wykonanych z tego materiału – dodaje laureat.

Zainteresowania naukowe Szymona Dudy koncentrują się na problematyce degradacji zmęczeniowej oraz analizie uszkodzeń materiałów inżynierskich. W szczególności obejmuje takie zagadnienia, jak zjawisko zmęczenia oraz mechanizmy uszkodzenia w włóknistych materiałach kompozytowych w tym modelowanie; opis natury pękania nowoczesnych materiałów metalowo - włóknistych; analiza uszkodzeń w materiałach kompozytowych z wykorzystaniem emisji akustycznej; metoda elementów skończonych w modelowaniu zjawisk dekohezji materiałów hybrydowych; materiały hipersprężyste - modelowanie numeryczne.

Komisje stypendialne w każdej kategorii wskazały też wyróżnionych. Wśród nich znalazło się dwanaście osób reprezentujących PWr:

• Katarzyna Maraj-Zygmąt (Stypendium im. Hugona Steinhausa),
• Nina Tarnowicz-Staniak, Dąbrówka Biegańska, Maksymilian Środa (Stypendium im. Maxa Borna),
• Karolina Bienias (Stypendium im. Wincentego Stysia),
• Cansu Iraz Seyrek Şik (Stypendium im. Jerzego Grotowskiego),
• Daria Minta, Przemysław Pietrzak, Daniel Wiczew (Stypendium im. Jana Mozrzymasa),
• Sindu Daniarta, Dorota Tomaszewska-Rolla (Stypendium im. Mariana Suskiego),
• Dorota Szypulska (Stypendium im. Alfreda Jahna).